Pełnotłuste czy chude?
Weź dwa talerze. Które wiruje dłużej? Spróbuj też śmietanki albo napoju roślinnego.
Game Tailors
Source: Magiczne mleko: eksperyment, w którym wirują kolory
Aplikacja do rysowania, w której papier jest prawdziwy. Bez reklam, bez kont, bez zbierania danych.
Game Tailors · Schieweg 15Y-40, 2627 AN Delft (NL)
KvK 92437702 · VAT NL866044474B01
info@gametailors.com · +31 6 4227 5919
© 2026 Game Tailors
Eksperyment kuchenny
Kapnij barwnik spożywczy na mleko, a potem dotknij go odrobiną płynu do naczyń: kolory uciekają od płynu i dalej wirują. Płyn osłabia napięcie powierzchniowe mleka i łapie jego tłuszcz, a poruszające się mleko niesie ze sobą kolor.

W grze Ekstremalne Rysowanie (Extreme Drawing) wszystko, czego potrzebujesz, jest w zakładce Eksperymenty i wszystko jest za darmo.
Stuknij Nalej mleka i przeciągnij palcem, żeby wylać na kartkę białą kałużę.
Wybierz Barwniki (czerwony, niebieski, zielony albo żółty) i wkrop kilka kropli do mleka. Leżą osobno jako kolorowe plamki, tak jak na prawdziwym talerzu.
Wybierz Płyn do naczyń i dotknij mleka. W pierwszej sekundzie kolory uciekają od płynu, a potem płyną na zewnątrz długimi smugami jak ogony komet; tam, gdzie spotykają się dwa wolne miejsca, kolor układa się w linie w kształcie litery Y. Ruch powoli wygasa, przez jakieś 20–45 sekund.
Każda kropla płynu na czystym miejscu mleka otwiera własne wolne miejsce; kropla tam, gdzie płyn już jest, robi niewiele. Działa też na mokrej akwareli: płyn zostawia jasną dziurę otoczoną kolorowym pierścieniem. Mleko w grze też jest prawdziwym jedzeniem: zostaw je i stuknij Czekaj 3 dni, a wyrośnie na nim pleśń i przyjdą po nie mrówki.

Potrzebujesz
Płaski talerz albo miseczkę (na białym kolory widać najlepiej)
Mleko pełnotłuste (3,2%), tyle, żeby przykryło dno na mniej więcej 1 cm
Barwniki spożywcze w dwóch do czterech kolorach
Płyn do mycia naczyń w małym kubeczku
Patyczki higieniczne
Starą ściereczkę pod talerz
Przykryj dno talerza mlekiem i chwilę odczekaj, żeby powierzchnia się uspokoiła.
Kapnij krople barwnika blisko środka, blisko siebie, ale tak, żeby się nie stykały. Zauważ, że po prostu leżą.
Dotknij mleka zwykłym, suchym patyczkiem. Prawie nic się nie dzieje. To twoja próba kontrolna: pokazuje, że pracę wykonuje płyn do naczyń.
Zapytaj: co zrobią kolory, kiedy płyn dotknie mleka? Wymieszają się, zatoną czy uciekną?
Zanurz nowy patyczek w płynie do naczyń i przytrzymaj jego końcówkę na środku mleka przez mniej więcej dziesięć sekund. Patrz, jak kolory uciekają na boki.
Dotknij innych miejsc albo dodaj świeżą kropelkę płynu, kiedy ruch zwolni. Każda nowa kropelka daje mniejszy wir.
Wierzch mleka jest jak rozciągliwa skórka. Płyn do naczyń osłabia skórkę tam, gdzie dotknie, więc reszta skórki odsuwa się i ciągnie kolory ze sobą na przejażdżkę.
Dla dorosłych. Mleko to głównie woda z rozproszonymi w niej malutkimi kropelkami tłuszczu i białka. Jego powierzchnia zachowuje się jak napięta skórka (napięcie powierzchniowe). Płyn do naczyń jest substancją powierzchniowo czynną (surfaktantem): tam, gdzie dotyka, obniża napięcie powierzchniowe, więc mocniejsza powierzchnia dalej odciąga mleko od płynu (efekt Marangoniego), zabierając pływający na nim kolor. Cząsteczki płynu mają jeden koniec, który lubi wodę, i drugi, który lubi tłuszcz, więc czepiają się też kropelek tłuszczu, a mleko kotłuje się, dopóki płyn nie rozejdzie się równo. Dlatego wir zwalnia i staje, świeży płyn go wznawia, a mleko pełnotłuste, z większą ilością tłuszczu, zwykle wiruje dłużej niż chude. Nie powstaje żadna nowa substancja: to zjawisko fizyczne, nie reakcja chemiczna.
Dla nauczycieli
Napięcie powierzchniowe nie jest nazwane w podstawie programowej dla młodszych klas, więc użyj magicznego mleka jako wejścia w pracę badacza: próba kontrolna (czysty patyczek), jedna zmienna naraz (mleko pełnotłuste kontra chude) i uważna obserwacja. To pasuje do prowadzenia obserwacji i prostych doświadczeń w edukacji przyrodniczej w klasach 1–3 i na przyrodzie w klasie 4, a sprawdzi się już w przedszkolu. Na tablicy interaktywnej aplikacja pokaże kolorowy wir bez jednego talerza mleka; potem niech grupy sprawdzą na talerzu własne pytanie.
Płyn do naczyń obniża napięcie powierzchniowe mleka tam, gdzie dotyka, więc powierzchnia odsuwa się od płynu i zabiera ze sobą barwnik. Płyn łapie też tłuszcz z mleka, co utrzymuje ruch, dopóki płyn się nie rozejdzie.
Tylko trochę. Na wodzie kolor się rozpływa i opada, a płyn daje mu krótkie pchnięcie na boki, ale nie ma długich, wirujących smug, bo w wodzie nie ma tłuszczu, na którym płyn mógłby dalej pracować.
Mleko pełnotłuste (3,2%) zwykle daje najsilniejszy i najdłuższy wir. Chude też się rusza, ale szybciej się uspokaja, co daje ładne porównanie.
Kiedy płyn rozejdzie się równo po mleku, na powierzchni nie ma już różnicy, która by ciągnęła. Dodaj świeżą kropelkę płynu w nowym miejscu, a zacznie się od nowa.
Najlepiej barwniki spożywcze w płynie: są rzadkie, pływają na mleku i nie szkodzą. Gęste farby plakatowe opadają na dno i słabiej wirują, a talerz z nimi trudniej domyć.